برای دیدن مقاله بر ادامه متن کلیک نمایید

ادامه از صفحه قبل

کپی برداری فقط با نام سایت مجاز می باشد www.tarfand000.blogfa.com

این یک مقاله در مورد اسلحه کلاشینکف می باشد کاری از گروه نرم افزاری رازیانه

کلاشنیکف ۴۷ اس

کلاشنیکف، (AK-47) (مخفف Automatic Kalashnikov rifle 1947 model;) و یا Kalashnikov (به روسی: Автомат Калашникова образца 1947 года) که‌ به‌ لفظ عامه‌ گاه آن را کلاشینکف و یا به‌ طور خلاصه‌ "کلاش" نیز می‌نامند اسلحه‌ای انفرادی است که‌ به حالت تمام اتوماتیک یا نیمه اتوماتیک می‌تواند تیراندازی کند.اين سلاح به روش غيرمستقيم و با فشار گاز ناشي از انفجار باروت مسلح مي شود و سيستم قفل گلنگدن آن از نوع چرخشي است.اين سلاح در سه نوع با قنداق ثابت وتاشو از زير و تاشو از بغل ساخته مي شود كه نوع تاشو آن به دليل اشغال كردن فضاي كمتر و حمل آسانتر مورد توجه قرار گرفته است. به خاطر کوچکی و سبک بودن نسبی در جنگ‌های چریکی (پارتیزانی) کارایی دارد. کالیبر اصلی آن ۷٫۶۲ است ولی در کالیبرهای دیگر نیز ساخته شده است.

[ویرایش] تاریخچه‌ کلاشنیکف

اسلحه‌ کلاشنیکف در سال 1947 توسط میخائیل کلاشنیکف روسی طراحی شد و در دوران جنگ سرد توسط بسیاری از کشورهای بلوک شرق استفاده‌ گردید.

[ویرایش] مدل‌ها

• AK47
• AK47 (SAR1
• AK47S
• AKM
• AK74U
• AK74
• AK74S
• AKS-74N
• AK101
• AK102
• AK103
• AK104
• AK105
• AK107
• AK108
• MODEL OF SSR-85B
• NORINCO AK47
• AKSN

به گزارش خبرگزاري ريانووستي ، میخائیل کالاشنیکوف در سال 1919 در یکی از روستاهای سیبری در یک خانواده کشاورز و پر جمعیت به دنیا آمد. میخائیل هفدهمین فرزند خانواده بود و در نوجوانی حتی نمی توانست دوره متوسطه مدرسه را تمام کند.
میخائیل که از استعداد بسیاری برخوردار بود ، تمام اطلاعات و مهارت هايش را شخصا و با همت و پشتکار و تلاش خستگی ناپذیر کسب نمود.
کالاشنیکوف در سال های 1941 تا 1945 در جنگ جهانی شرکت كرد ودر جريان جنگ به شدت مجروح شد.

او پس از بازیافتن سلامت دست به اختراع يك سلاح دستی خودكار زد.
در نتیجه چندین سال تلاش و آزمايش هاي بسيار ، کالاشنیکوف تفنگ خود را ساخت. اختراع او در رقابتی بین نمونه های شرکت کننده بهترین شناخته شد و در سال های آخر دهه 1940 تصویب شد که ارتش شوروی به این اسلحه تحت عنوان «АК-47» (اتومات کالاشنیکوف 1947) تجهیز شود.

در اواسط دهه 1950 میلادی «АК-47» به سلاح استاندارد نیروهای مسلح شوروی تبدیل شد. سادگی، اطمینان و کیفیتی بی عیب و نقص از مشخصه هاي سلاح کالاشنیکوف هستند.
نام کالاشنیکوف به واقع تبدیل به يك افسانه شده است.
کالاشنیکوف، رایج ترین سلاح خودكار در جهان است. طبق برخی از ارزیابی ها امروزه در جهان 100 میلیون قبضه سلاح خودکار کالاشنیکوف در مدل های مختلف آن وجود دارند.

این اسلحه مشهور در نیروهای مسلح 55 کشور جهان استفاده مي شود.
میخائیل کالاشنیکوف بیش از 50 سال زندگی خود را در کارخانه اسلحه سازی در شهر ایژفسک سپري كرده و تاكنون نیز به كار خود ادامه می دهد. او رئیس اتحادیه اسلحه سازان روسیه است.
میخائیل کالاشنیکوف سازنده تفنگ کالاشنیکوف (Kalashnikov) روسی روز جمعه 11 نوامبر 87 ساله شد.

به گزارش خبرگزاري ريانووستي ، میخائیل کالاشنیکوف در سال 1919 در یکی از روستاهای سیبری در یک خانواده کشاورز و پر جمعیت به دنیا آمد. میخائیل هفدهمین فرزند خانواده بود و در نوجوانی حتی نمی توانست دوره متوسطه مدرسه را تمام کند.
میخائیل که از استعداد بسیاری برخوردار بود ، تمام اطلاعات و مهارت هايش را شخصا و با همت و پشتکار و تلاش خستگی ناپذیر کسب نمود.
کالاشنیکوف در سال های 1941 تا 1945 در جنگ جهانی شرکت كرد ودر جريان جنگ به شدت مجروح شد.

او پس از بازیافتن سلامت دست به اختراع يك سلاح دستی خودكار زد.
در نتیجه چندین سال تلاش و آزمايش هاي بسيار ، کالاشنیکوف تفنگ خود را ساخت. اختراع او در رقابتی بین نمونه های شرکت کننده بهترین شناخته شد و در سال های آخر دهه 1940 تصویب شد که ارتش شوروی به این اسلحه تحت عنوان «АК-47» (اتومات کالاشنیکوف 1947) تجهیز شود.

در اواسط دهه 1950 میلادی «АК-47» به سلاح استاندارد نیروهای مسلح شوروی تبدیل شد. سادگی، اطمینان و کیفیتی بی عیب و نقص از مشخصه هاي سلاح کالاشنیکوف هستند.
نام کالاشنیکوف به واقع تبدیل به يك افسانه شده است.
کالاشنیکوف، رایج ترین سلاح خودكار در جهان است. طبق برخی از ارزیابی ها امروزه در جهان 100 میلیون قبضه سلاح خودکار کالاشنیکوف در مدل های مختلف آن وجود دارند.

این اسلحه مشهور در نیروهای مسلح 55 کشور جهان استفاده مي شود.
میخائیل کالاشنیکوف بیش از 50 سال زندگی خود را در کارخانه اسلحه سازی در شهر ایژفسک سپري كرده و تاكنون نیز به كار خود ادامه می دهد. او رئیس اتحادیه اسلحه سازان روسیه است.

یک موضوع دیگر

پس از لغو پروژه ی G11((هکلرکوخ)) در پایان جنگ سرد سه گزینه بعنوان سلاح سازمانی ارتش آلمان مطرح شد.اول در ادامه دادن به استفاده از سلاح قدیمی   کلاشینکف AK-47 موجود در انبارها باقیمانده از ارتش آلمان شرقی(بعد از اتحاد دو آلمان) و در نهایت طراحی و ساخت یک سلاح مدرن و جدید که گزینه اخیر پس از بحث و تبادل نظرهای بسیار مورد قبول واقع شده و کمپانی معظم((هکلرکوخ))مسئول ساخت این سلاح گردید.
قابل ذکر است که تفنگ تفنگ تهاجمی سلاح اصلی سرباز پیاده نظام است.علی رغم پیچدگی فوق العاده میدان های نبرد الکترونیکی امروز هنوز پیروزی در جنگ با طرفی است که سربازان تفنگ بدست خود را جهت اشغال کردن و گرفتن زمین به جلو می فرستد.
برای انجام چنین عملی سربازان پیاده نظام به سلاحی نیاز دارند که قابل اعتماد بوده وزن کمی داشته حساس به نوع مهمات مورد استفاده نبوده شرایط سخت محیطی را بخوبی تحمل کرده به سادگی قابل تعمیر نگهداری و سرویس کردن و از دقت و برد قابل قبولی برخوردار بوده و در نهایت کار کردن با آن(فاکتورهای ارگونومی لوازم جانبی مونتاژ و سایت هدفگیری) آسان و بدون مشکل باشد.این چنین مشخصاتی پیش فرض فلسفه ساخت تفنگ تهاجمی سازمانی ارتش آلمان G36(GEWEHR 36 را تشکیل می دهند.

در سال 1990 از پروژه HK-50 ارتش آلمان(BUNDESWEHR) بوجود آمد که شامل یک سری سلاح در کلاس های متفاوت با مشخصات یکسان بوده.G36 پیش از اینکه یک طرح انقلابی باشد در نتیجه تکامل طرح های دیگر بوجود آمده است و با وجود اینکه حداکثر تکلولوژی روز در آن مورد استفاده قرار گرفته در واقع تکلولژی فوق العاده ای در آن به چشم نمی خورد.
ناگفته نماند هسته مرکزی G36 با اندکی تغییرات در ایالات متحده تبدیل به دو سلاح XM-8 و مدول انرژی جنبشی XM-29 شده است که این نشان از بی عیب و نقص بودن طرح G36 دارد. 

مشخصات فنی G36[/b]
گلنگدن و مکانیزم گاز G36 بسیار شبیه به AR-18 بوده که البته نسبت به آن مورد بهینه سازی و اصلاح قرار گرفته است.در نتیجه ی این پیشرفت نسبی در یک تست بعد از شلیک هزار تیر در بررسی هایی که به عمل آمد هنوز هم مکانیزم کاملا تمیز بود.تمیز کردن اسلحه نیز به سادگی با یک پرس نرم و حلال رقیق و سپس با روغن کاری انجام می گیرد.
G36 سلاحی با مکانیزم گازی است که قفل گلنگدن آن چرخشی از نوع استونر(یوجین استونر طراح M16) است.این مکانیزم یک سنت شکنی از طرف((هکلرکوخ))محسوب می شود که تاکنون در سلاح های بزرگ حود از سیستم قفل تاخیری مکشی استفاده می کرده است.
تمام سیستم های متحرک سلاح اعم از گلنگدن و حامل گلنگدن فنرها و قطعات رابط کوچک از پلیمرهای تقویت شده با فیبرکربن ساخته شده اند که این موجب کاهش وزن و سادگی در نگهداری همچنین افزایش قابلیت اطمینان شده است. 
G36K مدل کارابین این سلاح بوده که تنها تفاوت آن با مدل اصلی در لوله و محافظ دست کوتاه شده آن است.همچنین MG36 مدلی به عنوان تیربار مورد استفاده قرار می گیردد دارای لوله قوی تر و دو پایه و همچنین خشاب کاسه ای با ظرفیت 100 تیر است.G36C نیز به گونه ای طراحی شده با لوله ی کوتاه تر برای استفاده یگان نیروهای مخصوص است که به تعبیری حتی از آن به عنوان یک SMG با کالیبر بزرگ نیز می توان نام برد.

G36پایه از یک خشاب 30 تیر با جنس شفاف تغذیه می شود که در کنار دارای گیره هایی برای متصل کردن دو یا سه خشاب جهت سرعت عمل در تعویض آن است.ناگفته نماند این سلاح به صورت مدولی ساخته شده است و با ابزار ساده ای می توان حتی در مناطق درگیری آنرا تبدیل به گونه ی دیگری از G36 کرد.
در اهرم انتخاب آتش سلاح حالت های ضامن تک تیر شلیک دو تیر یا سه تیره و مسلسل تعبیه شده است و حالت فقط تک تیر برای کاربران غیر نظامی و پلیس در حال ساخت است.
G36 ارتش آلمان مجهز به دوربین چشمی با بزرگنمایی 5/3 برابر بوده که به صورت استاندارد دارای یک سایت نشانه گذاری نقطه قرمز تابشی نیز است.سایت چشمی از 200 تا 800 متر علامتگذاری شده و از قسمت بغل دارای بخشی است که در نشانه گیری اهدافی با سرعت 15 کیلومتر بر ساعت در مسافت 200 متری از هر دو طرف چپ و راست پیشگامی ایجاد می کند. نقطه تداخل خطوط عمودی و افقی نیز روی سایت نشانه گذاری در هدف گیری از مسافت 0 تا 200 متری به کار می روند.البته ناگفته نماند که بیشتر درگیری ها در جنگ های کنونی در مناطق شهری در فواصل 15 تا 200 متری انجام می گیرند.
یکی از مشکلاتی که در G36K وجود دارد ماشه ی سنگین آن بوده که حتی در صورت سقوط سلاح از ارتفاع 2 متری نیز عمل نکرده و شلیک نمی کند.همچنان که گفته شد با توجه به ماهیت جنگ های مدرن شهری این سلاح بعنوان یک تفنگ تهاجمی دقیق برای ساقط کردن اهداف در فواصل بیش از 500 متر طراحی نشده است البته در صورت استفاده از دوپایه و بند حتی در فواصل بیش از 500 متر نیز می توان شلیک های دقیقی انجام داد.

بزرگترین مشکلی که حداقل در گونه های اولیه G36 مشاهده شد گرم کردن محافظ دست زیر لوله در تیراندازی ادامه دار و مسلسل بود که مهندسان((هکلرکوخ)) با طراحی یک شیلد عایق این مشکل را نیز برطرف کردند.
قابل ذکر است این سلاح از فشنگ های استاندارد ناتوی کالیبر 45*5.5 میلیمتری استفاده کرده و سرعت علمی تیراندازی آن 750 تیر در دقیقه است.طول این سلاح 998 میلیمتر است و در حالت قنداق تاشد به بغل 758 میلیمتر است.
در دو مدل دیگر یعنی مدل کارابین G36K این اعداد به 860 و 615 و در مدل مخصوص نیروهای ویژه G36C این اعداد به 720 و 500 کاهش می یابد.جالب توجه است که سرنیزه این سلاح بر گرفته از کلاشینکف AK-47 وده که احتمالا به دلیل استفاده از استوک های موجود در انبار تسلیحات ارتش آلمان است.
این سلاح در گونه پایه فقط 3/3 کیلوگرم وزن دارد و از هر نظر یک سلاح ایده آل برای سربازان پیاده نظام محسوب می شود.